Opowieści dziwnej treści

Od pani Karoliny, mieszkającej w Wielkiej Brytani, otrzymaliśmy interesującą korespondencję z Portugalii. Opublikujemy ją wraz z ilustracjami w „Wolnomularzu Polskim” nr 51. Teraz fragment wraz z wielkimi podziękowaniami.

Antonio Augusto Carvalho Monteiro (1848-1920) urodził się w Rio de Janeiro w rodzinie portugalskiej. Rodzinny majątek szybko pomnożył handlując kawą i kamieniami szlachetnymi, dzięki czemu mógł powrócić do Portugalii i tam rozpocząć nowe życie. Ukończył prawo na Uniwersytecie w Coimbrze, jednak tak naprawdę interesował się nauką i sztuką. Znany był ze swoich kolekcjonerskich i bibliofilskich upodobań, jego zbiory zawierały zarówno okazy rzadkich motyli, muszli i orchidei jak i pokaźną kolekcję książek i innych dzieł sztuki. W ówczesnych czasach postrzegany był jako altruista i ekscentryk, jego Leroy 01 (najbardziej skomplikowany zegarek – nawet dziś prezentuje się imponująco!) wzbudzał zachwyt i podziw.  Czy Monteiro był masonem? Niestety nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, jednak nie należy tego wykluczać. Posiadał on liczne znajomości wśród elity rządzącej, miał przyjaciół na portugalskim dworze królewskim na czele z samym Królem Ferdynandem II, a więc na pewno znał masonów. Sam był katolikiem, jednak pod koniec XIXw. w Portugalii nie istniał jeszcze tak silny rozdział pomiędzy masonerią a kościołem i wielu duchownych było powiązanych z grupami wolnolmularskimi, jak na przykład sam kardynał Lizbony. Aby zrozumieć wzajemne przenikanie się tych dwóch światów należy wspomnieć o spuściznie po Templariuszach (czy raczej po Zakonie Rycerzy Chrystusa, bo pod taką nazwą przetrwali oni po delegalizacji Zakonu w XIVw.). Niewątpliwie najbardziej rozsławiony jest klasztor w Tomarze, co do którego hrabia Tomaru, premier Portugalii i jednocześnie Wielki Mistrz Antonio Bernardo da Costa Cabral miał interesujące plany, a mianowicie zamierzał w klasztorze ustanowić główną siedzibę portugalskich wolnomularzy.  Ta sielanka jednak nie przetrwała portugalskiej rewolucji. Wielu Masonów pod wpływem liberalnych poglądów napływających z Wielkiego Wschodu Francji zaczęło propagować bardziej antyklerykalne stanowisko ostatecznie przyczyniając się do rozdziału kościoła od państwa i powstania Republiki w 1910r”.


Reklamy

Tagi: ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s


%d blogerów lubi to: